Listening to the holy tune of collapse
Stel je fluorescerende verlichting voor. Stel je een PowerPointpresentatie voor. Stel je een jonge, professionele moeder voor. Stel je een semi-intellectueel seminar voor over herstellen na een postnatale depressie. Stel je een analoge synthesizer op wielen voor. Stel je een muzikaal nummer voor over je baby die van de bank valt. Stel je voor dat de wereld instort. Stel je te veel woorden voor. Stel je te veel emotie voor. Stel je te weinig hoop voor. Stel je hoop voor. Wat begint als een hallucinerend seminar over hoe je een existentiële crisis kunt overwinnen, eindigt in een cathartische onderdompeling in lawaai.
Serie Dubbelspel
Deze voorstelling is onderdeel van de serie Dubbelspel met twee voorstellingen in de Schuur en twee in de Stadsschouwburg. Vier avonden uit voor maar € 94. Meer info
NOISE
In deze intens meeslepende performance-opera, ontstaan uit de urgentie om te leren navigeren in een wereld in verval, stelt Club Gewalt zichzelf de vraag: hoe kun je je zintuigen opnieuw afstellen onder de constante ruis van informatie die de apocalyps voorspelt? Hoe geven we betekenis aan een toekomst die niet overloopt van voorspoed?
We leven in een tijd van polycrisis. We worden geconfronteerd met de wederopkomst van het fascisme, de komst van de klimaatcrisis, westerse medeplichtigheid aan een genocide, groente en fruit vol PFAS, en onze eigen identiteiten die besmet blijken te zijn met (geïnternaliseerd) racisme, seksisme en homofobie. Ooit werd ons een toekomst van stabiliteit en vooruitgang beloofd; nu dreigen systemen om ons heen en in onszelf in te storten. Het menselijke overlevingsinstinct (LION! GEVAAR! VECHTEN OF VLUCHTEN! OVERLEVEN! VIEREN!) faalt massaal als het gaat om het omgaan met de complexiteit van de problemen van vandaag. Onze amygdala’s* worden enorm overprikkeld en we raken vast in een angstige limbo.
Kunnen we leren het instorten van systemen te accepteren als een natuurwet, zonder ons verzet tegen onrecht te staken? Kunnen we onszelf helen door, in plaats van de crises alleen te benoemen, ze ook diep te voelen? Kunnen we eindelijk onze stresscycli voltooien, zodat we kunnen navigeren in een wereld die in brand staat? Kunnen we opnieuw verliefd worden op het mens-zijn? En: is dit het moment om God te vinden? Want: verspil nooit een goede crisis.
